İzleyiciler

16 Ocak 2013 Çarşamba

DOĞUM HİKAYEM


Bebeğimi beklerken iki kez ciddi sıkıntılarla düşük tehlikesi atlatıp,mide bulantıları,halsizlik,uykusuz geceler yaşadım.4.Aydan sonra sıkıntılarım azaldı(8.aya kadar)Gezmekten ve hiçbir aktiviteden vazgeçmeden,sağlıklı beslenerek,mutlu günlerde geçirdim hamileliğimi.Yazın bol bol yüzdüm,geceleri sahilde arkadaşlarıma;gitar+şarkılara eşlik ettim,barlara-cafelere de gittim,gün ışırken eve döndüm(bazen).Bakımımı hiç ihmal etmedim.Cici cici hamile elbiseleri,iddialı miniler,tüm yaz-hatta 8aylık göbüşümle bile bikini de giydim:)

'Aman bebiş kime benzeyecek,sağlığı yerinde olacakmı,kızmı erkekmi'...türlü sorularla ayları geçirip doğum günü geldiğinde 9ayın bittiğine inanamadım ben.

3,5aydır tamamlayamadığım doğum hikayemi tamamlamak bugüne kısmet oldu.

İşte doğum hikayem:
Doktorumun ilk verdiği doğum tarihi 18Ekim'di,son haftalara doğru 12Ekim daha uygun dedi.Bense her zaman 'bu bebiş doktorun verdiği tarihi beklemeden gelir' diyordum.Bakınız burada ve burada yazmışım:)

2Ekim sabahı doktor kontrolüne gittiğimde son günlerimde yaşadığım değişiklikleri anlattım.Bel ağrılarım,bebeğin yaptığı artan baskılar,zor yürümelerim,sütümün gelmesi...Ve birde o günün sabahında normal bir akıntıdan farklı su geldiğini söyledim.Tabi telaşlı bir tip olduğumdan tüm ailem gibi doktorumda abarttığımı düşündü.'Hiç boşuna ısrar etme bu bebek kendi gelmezse 10Ekim'den önce almam' dedi,ben de 'ya erken gelirse,ya gece gelirse ne yaparım' dedim,tüm detayları konuştum.(İçime doğan şeyler genelde olur;))Doktorum benimle el sıkışıp 'haftaya görüşürüz'le uğurladı beni.

Doktor dönüşü anneme gittim keyifle uzandım,dinlendim tüm gün.

Aynı günün akşamı midemde rahatsızlık hissettim ve akşam sadece meyve yedim.Geç saatte evimize gittik,uyudum.1gibi uyandım hafif karın ağrısıyla.Önemsemedim tekrar uyumaya çalıştım,uyuyamadım.02.25te bir ıslaklık hissettim ve eşime hafifçe seslendim(emin olamadım,daha doğrusu inanmak istemedim doğumun başladığına)
Olan o anda oldu kimseden duymadığım,görmediğim bir minik sel oluştu etrafımda!Şok olduk.Eşim doktorumu aradı,ben de annemi aradım.Giyinmek için her ayağa kalkışımda yeniden su geldi.Yaklaşık 10dk kadar panik içinde,gözlerimiz kocaman halde,birbirimizin elini tutup ve tabi ben korkudan ağlayıp bekledik.Hala su gelmeye devam ediyorken bebek bezinden kullandım,elbisemi giydim.Hazır olan doğum çantamı alıp kapıya geldik ve annemle kardeşim o an bizim eve geldiler,beni sakinleştirmek için çabaladılar ve  az da olsa işe de yaradı.Babamı da görünce extra güçlendim(ailemizin en sakini ve sakinleştirenidir babişkom)

Hastanenin acil kapısını görünce bayılacak gibi oldum,tekerlekli sandalyeye beni oturtup hemen kocaman harflerle 'DOĞUMHANE' yazan yere tıpkı filmlerdeki gibi ileri açılan 2kapı arasından hızla götürüldüm,asıl şoku o an yaşadım:yanıma kimseyi almadılar,tek başıma hiç tanımadığım insanlarla kalakaldım.Doktor gelene kadar ailemden bir kişi yanımda kalsın dedim.Zor olsada bir süre sonra ikna ettim.Beni gözlem odasına aldılar.Tüm belirtileri kaydettiler.Sezaryen istediğim için bir sürü kağıda imza attırdılar.Hastaneye gittiğimizde saat 03.00gibiydi.Yarım saat geçip doktorumu göremeyince ve sancılarım sıklaşınca çok korktum,birkaç kez doktorumu aradım 'bana söz verdiniz sezeryan için,yetişmezseniz normal doğum olabilir o zaman darılırım'dedim.Tabi doktorum bir kahkaha patlattı,sonrasında sakinleştirdi beni.

O an acaba normal doğum yapsammı diye düşündüm ama son aylarda duyduğum olumsuzluklardan ve kendimi sezeryana hazırladığımdan vazgeçtim.(Düşündüğümden ve söylenenden çok hızlı gelişti sancı sıklıklarım.Daha doğrusu gündüzden başlayan ağrılar,kasılmalar,gelen su doğumun habercisiymiş.Ben naz yapmayınca,doktorumda telaşlıyım,abartıyorum diye beni ciddiye almayınca o süreci atlatmışım farkında olmadan)

Beni sedyeye alıp ameliyat için asansöre doğru götürürlerken neler düşündüm neler...
Ailemin her ferdiyle tek tek bakışıp,gözlerim dolu dolu gittim ameliyathaneye.Eşim kapıya kadar geldi(içeri girmesini ben istemedim) içeri girdiğim an hiç tanımadığım birçok kişi ile başbaşa kaldım.Selçuk Gürbüz'ün ekibi süperdi.Hepsi güleryüzlüydü,benimle çok ilgilendiler,sakinleşmem için çabaladılar.(gecenin 4.de sizi yordum,kusura bakmayın dediğimde hepsi tebessümle cevap verdi.Belki de 'bu hatun psikolojiyi kaybetmiş' diye düşündüler:))
O an da,o stresle bile poz vermiş diye düşünebilirsiniz ama valla bilincim kapalıyken çekilmiş bu foto:)

Belimden iğne yapılmadan önce neler olacağını tek tek açıkladılar:ben paniklersem az miktarda sakinleştirici yapmalarını istedim.Pazarlık yaptım hatta:)Korktuğum an hafif sakinleştirin ama bebeğimin ilk çıkış anını görmeliyim dedim.Ben bunları söyleyene kadar az dozda sakinleştirici serumuma eklenmiş,şuurum gitmiş.04.00'te başladı ameliyat ve sakinleştirici etkisi gittiğinde 04.25'ti.Bebek ağlaması ve kaburgamda bir ağrıyla kendime geldim.Başımı çevirdiğimde miniğimi giydiriyorlardı.Feci bir sesle ağlıyordu.

Birkaç dakika sonra oğlumu getirip bana gösterdiler,öpmeye kıyamasamda küçük bir buse kondurdum yanağına,kokladım;fazlaca duygusallaştım.O an hayatımın geri kalanının tamamen değiştiğini,daha da anlam kazandığını anladım.

Anneliğin çok emek istediğini,zor olduğunu düşündüğümden yıllarca ertelemiştim.'Ben yapamam' gibi hissede kapılmıştım arasıra.Ama bebeğimi kucağıma aldığımda 'neden ertelemişiz,neden sorumluluktan kaçmışız'diye sordum kendime...


Çok şükür ki sağlıkla kavuştuk biz.Darısı isteyenlerin başına...

(Doğum fotoğrafçısını ayarlarım daha zamanım var diyerek ertelemiştim.2hafta erken doğum yapınca hayal ettiğim kuaför,doğum fotoğrafçısı ve birkaç detay daha hayal olarak kaldı:)
Eşim telefonunu hasta bakıcılardan birine verip,minik bir bedelle birçok hatıra fotoğrafı çektirmeyi düşünmüş o an.Yani oldukça fazla doğum ve bebeğin ilk anı fotoğrafımız var.Kısmet böyleymiş önemli olan sağlıkla kavuşmamızdı diyerek teselli buluyorum:))


NOT:Blogumu açtığımdan bugüne kadar bu kadar çok mail ve yorum almamıştım.Doğumumu ve oğlumu merak eden,halimi hatırımı,sağlığımızı soran hıı birde bebeğin fotoğraflarını daha sık eklemem için mail atan birçok kişi var.Tekrar teşekkür ederim güzel dileklerini ileten herkese.

43 yorum:

  1. Birbirimize yakın zamanda yasadik bu duygulari sükür kavustuk ogullarimiza insallah cok mutlu saglikli bir ömür sürerler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet birbirimizi çok iyi anladığımızı hissediyorum;)İnşallah.Çok güzel,sağlıklı,uzun,mutlu bir hayatları olur.

      Sil
  2. çok güzel yazmışsınız:)sağlıkla büyür inşalah bebeğiniz.Doğum fotolarınız yok diye üzülmeyin şimdide çok güzel fotoğraflar çektirebilirsiniz şirin kıyafetlerle çekilen bebek fotoları çok tatlı oluyor...sevgiler:)
    omurinandi.blogspot.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler.inşallah.
      doğum fotograflarımız var ama profesyonel ellerden çıkmadı,o kadar.bundan sonra ise mümkün olduğunca çok fotograf çektiricem.sevgiler...

      Sil
  3. Benimde normal şartlarda doğumum 5 mart görünüyor fakat son ultrason tarihi 19 şubat çıktı. Şu anda 33 haftalık hamileyim. Çevreme çok yansıtmamaya çalışsam da çok panik halindeyim. Yazınız bana güç verdi. Oğlunuz evinize şans ve mutluluk getirir inşallah :)) Yazınız için Çok teşekkürler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah sizde sağlıkla kavuşursunuz.Ben 37.haftanın son günü doğuma gittim;)Paniklemeyin desemde boş biliyorum.Ama inanın sonrasında zorlukların hepsi unutuluyor.Güzellikler devam ediyor.Yazıyı beğenmenize sevindim.Sevgiler.

      Sil
  4. Allah nazardan korusun ne güzel bir bebek :)

    YanıtlaSil
  5. Bu hikayenin aynısını yaşadım bende tatlım :) Okurken gözlerim doldu resmen.Suyun gelmesi çok feci birşey cidden.Benim de aynı şekilde oldu,önce suyum geldi.Şaldır,güldür :) Hiç durmayacak sandım...Sağlıkla büyüsün oğluşun canım,eminim şimdi sen çook daha güzel fotolarını çekiceksin onun...Öperiz ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benzer duyguları yakın zamanlarda yaşadık,birbirimizi çok iyi anlıyoruz.Suyun gelmesi gerçekten feci:)Her boş anımda oğlumun fotoğrafçılığını yapıyorum zaten:)Bizde öptük:)

      Sil
  6. Doğum hikayeleri bir anne olarak hep beni ağlatır, çok duygulnırım okurken yine öyle oldu ;) Allah kuzucuğunu sağlıkla büyütmek nasip etsin canım, sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beni de ağlatıyor.Annelikten öncede böyleydim.Amin canım.Sevgiler.

      Sil
  7. Canım ne mutlu sana sağlıkla bir evlat dünyaya getirmişsin..inan okurken kendi doğumum geldi aklıma yeni anne oldugumdan mıdır nedir ne zaman konu bu doğum mevzusuna gelse gözlerim doluyor.Yazmışsın ya keşke bu kadar beklemeseydik die inan 5 yıl ertelemiş biri olarak aynı şeyleri bende söylemiştim.Allahım bize evlat acısı göstermesin.öperim senide bebişide

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok şükür.Sağlıkla kavuştuk.Doğum mevzusuna her zaman hassas yaklaşmışımdır.Şimdi daha da hassasım.Bizde 4,5yıl erteledik.Kısmet böyleymiş.Amin.Allah korusun onları.Bizde sizi öptük;)

      Sil
  8. çok fena oldum okurken.. gözlerim doldu inan.. o anı yaşadım.. onu öpüşün, bakışın geldi gözümün önüne.. çok şükür kavuştun yavruna.. allah sağlık, mutluluk versin size geri kalan ömrünüzde..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim.amin.inşallah hepimiz sağlıkla mutlu günler geçiririz.sevgiler...

      Sil
  9. gözlerim doldu okurken :)

    YanıtlaSil
  10. hayırlı olsun güle güle büyütün inşallah...
    ben de 20 haftalık hamileyim. ağlayarak okudum:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim.sizde sağlıkla kavuşursunuz inşallah.aslında ağlatmayayım diye neşeli yazmaya da çalıştım:)

      Sil
  11. Allah kıymetlini sana bağışlasın valla ağlattın yaa 7 şubatta(doktor tarihi) teyze oluyorum bende darısı benim kuzumun da başına inşallah

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin canım,sağol.Sizin bücürde sağlıkla gelsin inşallah.

      Sil
  12. Allah analı babalı büyütssün gözünüz aydın olsun canım çok şükür sağlıkla aldın kucağına:) Çok tatlı ayrıca canım güle güle büyütün:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim,sağolun;)

      Sil
  13. Üzülme bence Cingifilli böylece günlük tutman herşeyi kendi gözünle yazman bence doğum fotograflarından çok daha güzel. Hayırlı bir evlat olsun bebişiniz

    YanıtlaSil
  14. Allah bir ömür boyu sağlık huzur mutluluk versin... Bir ömür hep gülün...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler.Amin.inşallah.

      Sil
  15. Okurken gözlerim doldu.Doğumuma 43 gün kaldı.Hayatımda hep planlı davranmışımdır.Doğumumunda öyle olmasını istediğimden sezeryan düşünüyorum.Ama bebeişlere belli olmuyor.Umarım ben de sağ sağlim doğumlar görürüm.Bir önür boyu eşinizle bebişinizle sağlıklı sıhhatli huzurlu günler geçirmenizi diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende çok planlıyımdır.Ama bebişim sağolsun beni beklemedi:)Böyle olduğuna sonradan sevindim aslında.Dilerim sizde sağlıkla kucağınıza alırsınız.Mutlu günler.

      Sil
  16. maşallah size cnm darısı başımıza artık :) korku var ama güç de var güçlüyüz biz kadınlar dimi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol canım benim.valla çok beklemeyin derim:))Güçlüyüz şekerim çocukta yaparız kariyerde:)

      Sil
  17. ayy ağlaya ağlaya okudumm allah bütün hamişlere yardımcı olsun bebekler de sağlıkla huzurla büyüsün inşallah..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımmmm.Hamileliğin verdiği hassaslıkta vardır sende...Sende sağlıkla kucakla inşallah prensesini;)

      Sil
  18. güle güle sağlıkla ve anneli babalı büyütün inşallah bebeğinizi bende girerken sezaryan için eşime yavaşca banabişey olursa annem baksın oğluma demiştim birde emrah bakışı vardı yüzümde:))) Allah miniklerimiiz bize bağışlasın

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende benzer şeyler düşündüm.Hepsine duygusal birkaç cümle söyledim.Aminnn.Hep mutlu olalım bebeklerimizle.

      Sil
  19. canım ben de yeni bloggerlardan biriyim ve senin blogunu uzun zamandır takip ediyorum. doğum hikayeni okudum ve gerçekten çok etkilendim. Anneliğin verdiği duygusallıkla birlikte iyice doldu gözlerim hissettiklerine. Korkularını, endişelerini o kadar iyi anlıyorum ki... Hele aile fertlerinin her birine gözlerim dolu baktım demişsin ya ben hüngür hüngür ağlıyordum doğumhaneye girdiğimde. Ben de en kısa zamanda doğum postumu hazırlayacağım diye umuyorum. Dolu dolu ve güzel güzel büyüt bebeğini. Allahım uzun ömürler versin oğluşlarımıza :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben çok sulugözüm ama o an ağlamadım.bir an önce kavuşayım dedim hep.
      blogunuza uğrarım ilk fırsatta sizdende bekliyorum doğum yazısını;)
      Amiiin,oğullarımızla sağlıklı mutlu günler görelim hep.

      Sil
  20. bu arada benim blogum da cinardossa.blogspot.com

    YanıtlaSil
  21. resmen ağlayarak okudum:)) çok farklı bir hikaye olmuş seninki yani evde suyun gelmesi falan çok panik yaptırır insana tahmin edebiliyorum. Çok güzel anlatmışsın, hep böyle güzel şeyler yaşaman dileğiyle, Allah prensinizi size bağışlasın mutlu bir hayat diliyorum;)

    YanıtlaSil
  22. slm hocam nasılsınızz burda hıkayelerı okurken sıze rastladımm sevındımmm hıkaynızz çok gusell ALLAH size ve oglunuzu hayırlı uzun omurler versınnn

    YanıtlaSil



Yorumlarınız beni mutlu ediyor.Teşekkürler...